دیروز روی کاناپه لمیدم وبا آرامش ولذت تموم یک فنجون چای ایرونی بدون این عطرهای ساختگی...با عطر وطعم خود خود چای رو مزه مزه کردم ولبخند زدم وبه خودم گفتم ببین گذشت....لحظاتی که فکر میکردی بسیار سخته...(که بود)الان داری لبخند می زنی که ممکن بود لبخندی نباشه و چشمان اشک آلود وقلبی مالامال از اندوه رو بجای اون با خودت میداشتی...آره به همین سادگی
زمان مقوله بسیار شگفت انگیزیه گاهی با تموم وجود میخوایم متوقف شه گاهی چشامونو میبندیم وآرزو میکنیم با تموم سرعتی که ممکنه بگذره ودیگه هرگز برنگرده گاهی گذشتش التیام دهنده است وگاهی تخریب کننده گاهی اشک به چشم میاره وگاهی لبخند به لب ....گاهی....
من فکر میکنم اگه زمان مفهومی بجز اینکه الان هست داشت حالا به هر شکلی اگه میشد توش دست برد چی میشد..!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
+ نوشته شده در شنبه بیست و هفتم مهر 1387ساعت توسط وستا
|
